ای خدا ای خدا از توی آسمونا

گوش بده به درد من که می خوام حرف بزنم

واسه یک روزم شده سکوتم رو بشکنم

ای خدا بگو واسه چی ساختی منو

تویه این زندون غم چرا انداختی منو

چرا هر جا که میرم در به روم باز نمی شه

چرا هر جا که دلیه میشکنه مثل شیشه

ای خدا حرفی بزن اگه گوشت با منه

اون کیه که قلبم رو داره آتیش میزنه

در سالهای مستی
یک قصه برای شنیدن کافی بود
کویر بوی خاک نمی داد
شقایق من گریان نبود
ان سالها
حضور خدا بیشتر بود
و غم ها صورتی بودند!
خوابها پر از رقص نیلوفر بود
ان سالها مادر از خورشید با من سخن می گفت
و باران
شبنم را بر پیشانی نجیب برگ هدیه می داد
در سالهای مستی رقصان به سوی تو می امدم
هربار دیر!
اما تو مرا می پذیرفتی
و من از عشق تو سر مست می شدم
و بی نیاز
اینک من تشنه ام
تشنگی من یاد اور نرگس دلسوخته ای است
که از بی ابی در پیرامون چشمه دارد تلف می شود
خدا یا چرا از من خسته شده ای